donderdag 17 maart 2016

Hoe depressieve Nederlanders tegen stenen schoppen

Hoe depressieve Nederlanders tegen stenen schoppen.


Veel Nederlanders zijn heel ongelukkig met de wereld. Nederland kent dan ook ongelofelijk veel organisaties zie een deeltje van de wereld, of nog liever de gehele wereld, wensen te verbeteren.  Best een flink karwei, overigens. Het zit Nederlanders in de genen. Vroeger trok Nederland er al op uit om de wereld beter te maken door mensen het ware geloof te gaan brengen en met iedereen handel te drijven die maar geld op kon leveren. Nederland is een volk van handelaars en dominees zei de wereld vroeger en daar zat een grote kern van waarheid in.

Het zou dus al vreemd zijn als dit op het gebied van geldzaken nu niet meer zo zou zijn. En inderdaad, ook hier vliegen de menslievende initiatieven als paddenstoelen uit de grond.

Als we de beschrijvingen mogen lezen zijn ook bijna alle altcoins met altruïstische bedoelingen opgezet. Goed, de eigenaren van de munt zouden natuurlijk ook multimiljonair worden als de altcoin echt van de grond komt maar daar doen deze menslievende types het gelukkig naar eigen zeggen niet voor.

Een aantal van deze wereld verbeterende initiatieven is gericht op de hervorming van het geld. Zo is op 16 maart een bijeenkomst geweest in de Tweede Kamer die middels een soort burgerinitiatief is afgedwongen en die door de volslagen desinteresse van iedereen (op de tekenaars van de petitie na, voor zover die wisten waar ze voor tekenden) als een nachtkaars is uitgegaan. Zie  https://www.youtube.com/watch?v=_1lWpL79RSA voor de video en hier nog een paar  links.

De hoofdspreker zat dezelfde avond bij het televisieprogramma Pauw en kwam nu niet direct over als een geldspecialist. Wat gezien zijn achtergrond als cabaretier niet eens zo vreemd is.  Nou ja, hij had tenminste nog wat aandacht, wat op zich al heel wat is. Op een andere zender zat zijn collega Bert Visscher het verschijnsel musical tot aan de grond af te fikken, maar dat bleef dan ook nog enigszins binnen de leve-de-lol-branche. Alleen al het feit dat je iemand naar voren schuift met een cabaretachtergrond suggereert naar de buitenwereld dat men het zelf ook als een lachwekkend geheel ziet. Of het is een gevoel voor humor dat niet iedereen oppikt.

Een denkfout die deze goedbedoelende partijen maken is dat men Nederland als een van de rest van de wereld geïsoleerd eiland beschouwt. Het geldstelsel is wereldwijd en onvoorstelbaar verknoopt. En als je er in China aan trekt rammelt het in Patagonië. Of je het nu leuk vindt of niet. Alle verbindingen met de rest van de wereld losknippen en jezelf hervormen is niet realistisch. Inderdaad lachwekkend en dan is die grappenmaker in de Tweede Kamer eigenlijk nog niet eens zo gek.

Het zou mooi zijn als we al deze initiatieven bijeen zouden kunnen brengen. Of zo organiseren dat er als een eenheid werd opgetreden. Nu is het nog een wereld van ieder voor zich en bitcoin voor ons allen. Dat werkt niet. Maar ja, in een land met 800 kerkgenootschappen die ieder de enige echte zijn is al snel duidelijk dat samenwerking alleen kan als iedereen zich bij jou aansluit.



De wereld verbeteren werkt alleen in minimale stapjes. En alleen van binnenuit. Als je tegen een stenen muur aan schopt doe je je voet zeer. Als je tegen een kiezelsteen aanschopt dan vliegt deze een eind weg. Het EFiliaaLmodel dat EFL aan het ontwikkelen is gaat in tegenstelling tot bijna alle cryptogeld initiatieven wél uit van schoppen tegen kiezelstenen en niet van rammen tegen muren van gevestigde instituten. Schoppen tegen heel veel kiezelstenen zelfs,  die dan gezamenlijk ook een berg van formaat gaan vormen. En mogelijk zal die berg stenen in de toekomst wat positieve effecten hebben.

In het nieuwe nummer van EFL-Journaal gaan we in op deze materie en op nog een schaars artikel naast geld, namelijk tijd. U vindt het nieuwste nummer op http://egulden.org/flip/efljournaal13.html