zondag 9 augustus 2015

Cryptogeld en de gezanten van Joost

Cryptogeld en de gezanten van Joost


Als yours truly dit artikeltje zit te schrijven is het zondagochtend. Van oudsher het tijdstip van de week voor overdenking en de klokken van de vele kerken in het dorp roepen de ware gelovigen op voor de eredienst, zoals men dat in deze kringen noemt.

Ondergetekende komt van oorsprong uit Katwijk. En kenners van religie weten dan wel hoe laat het is. Een zwaarder geloof dan dat men in Katwijk belijdt bestaat gewoon niet. En als empirisch geschoold specialist van oudsher herken je dan ogenblik allerlei parallellen als je als domme buitenstaander de boeiende wereld van de cryptomuntjes in stapt.

Oude Kerk, Katwijk aan Zee.

Kenmerkend aan religies is dat men het eigen gelijk niet aan kan tonen, laat staan expliciet bewijzen. En dat niet alleen, ook het ongelijk van een andere religie is onmogelijk aan te tonen en eveneens absoluut niet te bewijzen. Een discussie met een winnaar op grond van argumenten is dus onmogelijk. In het verleden greep men dan naar het meest effectieve argument: Men draaide de tegenstander de nek om. Nu blijft het meestal wel bij argumenten hoewel sommigen ook nog wel eens daar buiten willen treden. Maar goed, dat is een andere discussie.

Terug naar de wereld van het cryptogeld. Daar zijn vele altcoins in omloop, die in grote lijnen allemaal op hetzelfde neerkomen. Technisch verschillen ze op sommige punten maar daarbuiten worden de meeste coins ondersteund door een fanatieke groep aanhangers. Deze aanhangers beschikken net als een bij een religie niet over geschikte argumenten om de tegenstander te overtuigen. Verder dan "...onze coin is de beste coin die er is..." en "...onze coin zal ik nooit in de steek laten..." komt men vaak niet. En omdat de munt van de verfoeide tegenstander ook geen zwakke eigenschappen heeft anders dan de eigen munt, ontaardt zich dat in domweg zwartmaken en regelrechte scheldpartijen door wat minder geestelijk bedeelde individuen.

Mijn Oma, van zeer zwaar gereformeerde afkomst, noemde Katholieken steevast "de gezanten van Joost". Joost was de nickname van de Duivel. Die mocht niet direct genoemd worden want dan trok je hem juist aan en voor je het wist stond hij aan de deur. In cryptoland roept men dan "scamcoin!!!" over de schutting, zo ongeveer de grootst mogelijke en meest inhoudsloze beschuldiging die te bedenken valt. In de kennelijke hoop de bedreiging van die coin hiermee te bezweren, zodat deze niet de investeringen in de eigen coin kan bedreigen.

Nederland kende tot voor kort honderden richtingen binnen de Protestantse kerk waarbij alleen specialisten die er voor doorgeleerd hadden de minimale verschillen wisten te duiden. In altcoinland is dat niet anders. In Nederland worden minimaal vier altcoins gepromoot waarvan twee op de voorgrond en twee op de achtergrond. Dat met name de twee grootste een fanatieke aanhang kennen kan iedereen constateren die wel eens op het Bitointalk form rondhangt. Buiten deze vier zijn er naar schatting nog minimaal 700 andere coins die neigen naar wereldheerschappij. Kortom, afsplitsen en jezelf als de enige echte beschouwen vinden we zowel bij religie als bij cryptogeld duidelijk herkenbaar terug.

Nog eentje: Het raadsel van het universum, de vrouw. In de zwaardere protestantse kringen toch vooral gezien als broedmachine die achter het aanrecht hoort, in katholieke kring niet veel anders en ook nog eens uit alle kerkelijke ambten buitengesloten. Bij de Islam heeft men helemaal zo zijn eigen aanpak van het zwakke geslacht. In de cryptowereld zijn ze er gewoon niet. Klaar. Misschien een enkele verdwaalde, maar in het algemeen gewoon afwezig. Net als religie is crypto een pure mannenwereld.

En dan is er nog die buitenwereld. Elke Jehovagetuige die de deuren langsgaat om het ware geloof uit te venten weet hoe het werkt. Het aantal dichtgeknalde deuren moet 's avonds nog lang in het hoofd na-echoën. En hoe de buitenwereld op dit moment nog tegen crptogeld aankijkt?

Goed, men knalt misschien niet met de deuren maar dat men nu direct openstaat voor de blijde boodschap van het cryptogeld? Daar zal nog heel wat zendingswerk voor nodig zijn.

Daarnaast zal de fundamentalistische aanhang van "de enige echte coin" eens oog moeten krijgen voor het feit dat het gezamenlijk belang van de cryptomunten dat van de eigen munt heel ver overstijgt. Dat nauwe samenwerking tot veel grotere mogelijkheden voor alle partijen gaat leiden dan lelijke doch volledig inhoudsloze opmerkingen over de schutting te slingeren.

Zoals oud-premier Balkenende (de man de Nederland met de Euro heeft opgezadeld door het negatieve referendum te negeren) eens uitriep: Laten we blij zijn met elkaar!


Aanvulling:

Een aanvulling op persoonlijke titel van Gerrit Oerlemans, secretaris van de de EFL-Foundation:

Zoeken naar de overeenkomsten tussen de gemeenschappen is hogere school werk als het gaat om religie. Een mooi voorbeeld dat ik net heb doorgewerkt is Wake up! van Lamm & Vanbeckevoort. Daarbij ontstaat toch weer een geïsoleerd gedachtengoed zolang je de afzonderlijke gemeenschappen niet overtuigd hebt van hun afzonderlijke dwalingen.

Om de overeenkomsten tussen de gemeentes van elektronisch geld het eenvoudigst te doorgronden is het misschien goed om te kijken naar de motivatie van de "oprichter" Satoshi Nakamoto : http://www.cryptovest.co.uk/resources/Bitcoin%20paper%20Original.pdf . Doelstellingen zijn af te lezen uit de introductie : Het verbeteren van het bestaande systeem van overdracht van eigendom door het vervangen van de rol van de bank. De noodzaak om te vertrouwen op de bank wordt slechts terloops genoemd als het hoofdprobleem. Satoshi noemt maar één voorbeeld waarbij dat vertrouwen een probleem vormt en dat is dat de bank altijd als bemiddelaar optreedt, zodat je als ontvanger er nooit zeker van bent dan een transactie definitief is. Dat is eerlijk gezegd een marginaal probleem dat schril afsteekt tegen de uitvoerige motivaties die worden genoemd door de verschillende aanhangers van Elektronisch Geld.

Toevallig verscheen het artikel op een moment dat het vertrouwen in de bankwereld op heel andere fronten in het geding kwam en we zullen nooit weten of dit een diepere motivatie was voor de ontwikkeling van Bitcoin. Duidelijk is wel dat de huidige "religie" is gestoeld op het wantrouwen van de banksector en op het streven naar overdracht van waarde zonder tussenkomst van een bemiddelaar. Omdat eigendom zelf daarbij in het geding is heeft Elektronisch Geld, als een nieuwe en onontkoombare substantie, een veel bredere maatschappelijke basis dan menigeen zich momenteel beseft.

De noodzaak om deze maatschappij bij het geheel te betrekken zie ik daarom als zwaarwegender dan om te bemiddelen tussen de bestaande gemeenschappen. Als inhoudsloosheid regelmatig de boventoon voert heeft de maatschappij dat verder aan zichzelf te wijten, maar dat is een ander maatschappelijk probleem.