vrijdag 27 maart 2015

Het distributieprobleem van Elektronisch geld

Het distributieprobleem van Elektronisch geld

Als je een nieuwe munt in wilt voeren dan is het natuurlijk belangrijk dat die munt én voldoende draagkracht krijgt onder degenen die hem uit willen gaan geven én onder de bedrijven die de munt als betaling accepteren.

Als je dan ziet dat er slechts 21miljoen e-guldens in omloop gaan komen (iets meer dan eentje per Nederlander) dan zou je een ware run op deze munten verwachten, maar die is sinds de start van de eerste elektronische munt, de Bitcoin, toch nog uitgebleven.

Dit uitblijven van belangstelling is vooral te wijten aan een stukje onbegrip bij de burger. Maar helaas ook bij de media, die de vreemdste verhalen ophangen waaruit eigenlijk alleen maar blijkt dat ze er eveneens bitter weinig van begrepen hebben. Kortom, er moet begrip en draagvlak komen. Maar hoe doe je dat?

Dat het belangrijk was om draagvlak te krijgen begreep ook de overheid bij de invoering van de euro. En dus kreeg iedereen een setje met een voorbeeld van elke munt. Om over de briljante "Ding Flof Bips" campagne nog maar te zwijgen. Zeker deze laatste toonde doeltreffend aan hoe wanhopig ook de overheid was op dat moment.

Maar het marketingconcept van het uitdelen van een setje "gratis geld" is op zich wel aangeslagen bij de groeperingen die een munt als de E-gulden of de Guldencoin in Nederland in willen voeren. Bij beiden is er een welkomstbonus bij het downloaden van een wallet te krijgen.

Daarnaast zijn er initiatieven als wedstrijden, het vieren van een verjaardag van de munt en dergelijke die dienen als een alibi om wat geld weg te geven. Ook het gebruik van zogenaamde geldkranen ofwel Faucets komen we geregeld tegen. Hierbij kan een bezoeker regelmatig wat geld ophalen uit de EFL kraan.

Nu is het gebruik van het begrip "Gratis" in de marketingwereld zeker niet onomstreden. Het werkt voor dingen die daadwerkelijk geen waarde hebben en waar ook niemand voor zou willen betalen. Folders, typisch reclamemateriaal en dergelijke geven geen enkel probleem. Daar is iedereen het wel over eens.

Maar anders ligt het bij diensten en producten waar normaal wel voor betaald moet worden. Dan is gratis plotseling vreemd en verdacht. Het is dan ook de grote vraag over de strategie van het gratis weggeven zal werken of zich juist tegen het elektronische geld zal keren omdat consumenten nu mogelijk de associatie "gratis is waardeloos" gaan leggen. En dat zou jammer zijn.

Kortom, de partijen die ijveren voor de verdere invoering van elektronisch geld in Nederland hebben nog heel wat werk te verrichten op het gebied van hun marketing en distributie. De definitieve invoering zal op die laatste twee punten hangen. Niet op de achterliggende techniek want die is dik in orde.